U votu d’a nonnò
Tant’anni arrètu
a nonnò ava bisognu
a ru seggiu ppì votàri
i l’accumpagnamèntu.
Sutt’u vràzzu
l’è pijàta
caminànnu-caminànnu
l’è šfriculijàta.
Nonnò! A cu ccì le dar’u votu?
Pirchì ‘u mint’u signu
subba fàucia e ru martèddru ?
Ma sì malatu i cirvèddru !
Figghjcè u sà ca
a ra cruci ccì le dàri!
Propiù mò ccu’ ru Signuru
‘u mmà pozzu guastàri.


