A vecchjarèddra e ru passirìcchju

U sulu i ‘na špaccatìna
alluminàv’a cammarèddra
‘nu ‘mbèrnu frìddu
jacciàta er’a matìna.

A ‘na seggia assettàta
sula-sula ‘n’animèddra
ccu’ ra fàcci’ammussàta
parìva appuntunàta.

A vecchjarèddra tremulìja
u sciallu subb’i špàddri
a palettèddra ‘nt’a vrascèra
occhjalijàv’a calurìja.

‘Nu mannarìnu av’annettàtu
cummugghjànnu chira tampa
ccu’ duji šcorzi dint’a cìnnira
ppì l’adduru ava ‘ncialàtu.

Ccu’ ri ferrètti ‘nt’i màni
armava ‘na babbùscia
ppì ru pedicèddru finu-finu
pinzànnu a ru dumàni.

L’occhji anu jùtu
a ra finèsta
subbu davanzàlu
ripinnàtu ‘nu pinnùtu.

Cchì s’à fànnu?
Ripitìva d’i vrazzi suji
u passirìcchju
a capa guddrulijànnu.

Šcattijàva
taljàva d’u vitru
pariva c’u linguàggiu
jermitàva.

Iddr’ava pinzàtu
talijar’u gnòmmiru
è ‘na šcasùna
sicuru c’à ‘ncamàtu.

Ppì ra pagùra c’u pinnùtu
ca d’u ‘mpizzìddru ava cadùtu
annavòt’a finestèddra
ava rapùtu.

Trasa ca fa friddu!
Trasa ca ti quadìji!
‘U tti špagnàri a vì
‘na muddrichèddra.

A natura ava ddi fàri
ca ni putimmu capiscìri
sulu si tu, sula sugn’iju
si putìva cumminàri.