21 settèmbru 1975
A ra notìzza ca l’ànnu libiràtu
‘na fùddra i genti
sutt’i portici l’à_d_aspittàtu
cci’ànnu fattu ‘n’applàusu
quannu s’à_d_affacciàtu.
Ancunu passànn’i ddrà
vidènn’a fuddra
s’à dumannàtu
ppì cas’u Papa à_d_arrivàtu?
Cchì dici, don Rafèlu è votàtu.
Su cchjù i duji misi
tinùtu sequestràtu
subb’u Zomeru
all’arva l’ànnu lassàtu
unu passànnu l’à truvàtu.
Ohji cchì d’è c’à passàtu
tu figùri povarèddru
sutt’u tilùni ‘nt’a ‘nu voscu
cchì lavàggiu i cirvèddru
a ru ?ancu d’u ‘ncappucciàtu.
Aviv’a varva longa
tuttu štrapazzàtu
quann’a mugghjèra e ri figghji
à_d_abbrazzàtu
chjanu chjanu s’à ripijàtu.
Ominu quetu
e galantòmu com’a d’iddru
‘u mi nnì fàzzu miravìgghja
ccu’ pocu campàva filìci
ppì ra terra e ra famigghja.
Dunav’a tutti
‘nu cunsìgghju bonu
dicìvanu: ‘unnu sacciu comu
tra pròvuli e prusùtti
iddru ccì’à gghjut’i sutta.
Ma però d’a miràgghja
cc’è puru l’ata menzìna
i chiri c’ànnu dìttu:
“ànnu fattu bonu a ru rapiri”
ppì ra ‘mbìdia sti mort’i pitittu.
‘Nt’u munnu sti cristiani
ccì sù pizzi pizzi
parrunu malu
pur’a ri mortìzzi.


