‘Na jornàt’ara Sila

Coddrativ’a salìva
a mamma ni dicìva
a ra scinnùta
doppu ‘na jornàta.

‘U nn’era Pascùnu
‘na dumìnica bonazzùna
màncu menzagùstu
cchjù megghj’u postu.

Ogni bota l’ati sintùta sta dumànna
comu si chjama chira timpa ?
“A timpa d’u brigantu”
a stori’a canuscimu pur’a Madonna.

‘Nsarvamèntu am’arrivàtu
sutta ‘nu vòscu n’amu piazzàtu
a ru ?àncu d’i fùnci
tu arrùsta ca iju mànciu.

Mìntit’a ru carròlu vicìnu
ppì rifriscàr’u vìnu.
zzummuddràm’u vitrùnu
ccu’ ‘na petra pur’u milùnu.

Cchì d_aria frisca!
Ohji quanti risi!
Cchì pac’i l’ànciuli!
Cchì Pararìsu!

Pp’‘u pparràri d’u pitìttu
pasta a ru furnu ccu’ ri pruppettìni
parmigian’i mulunciàni
gazzòs’e binu scinnìvanu dirìttu.

Cogghjìmmu tutt’a ra šcurùta
n’amu fermàr’a ra funtàna
serva ll’acqua ppì ra simàna
a buttigghja l’à linchjùta?

Adduvi simu? A Calusìa!
S’anu špuddràt’i ricchji a ttija?
Quantu ccì vò ppì d_arrivàri
dumàni m’anu saminàri.

Guagliò!
Cchì jornàt’amu passàtu
dicit’a verità:
n’amu scialàtu!