Mamma!
È ‘na palora dùcia
c’u munnu sanu sanu
à šcrivùtu ccu’ d_amuri
ccu’ ru coru dint’a mànu.

I_d_iddra ‘n’ànnu šcrittu còsi
cchjù i_d_ancùnu
s’à cacciàt’u šfìzzju
s’à cimentàtu e_d_à pijàtu
d’u pojèta u vìzzu.

Sugnu ‘nt’u ‘mbaràzzu
‘u riesciu a ri truvàri
duji bonu palorèddri
c’‘u nn’ànnu dittu l’ati
ca fussiru virginèddri.

Ppì discrivìri ‘na mamma
‘u nn’abbàstanu palòri
‘u nn’abbàstanu cummènti
ppì comu n’à crisciùtu
ccu’ ri sanìzzi sentimènti.

D’u capìcchju
u latti n’amu pijatu
a ra crijatùra cci’à dunàtu
l’anni cchjù beddri suji
eppuru n’amu arribbeddràtu.

Mo’ ca s’à fattu vecchjarèddra
c’avissa cchjù bisognu
ch’i forzi l’annu abbannunàta
a ri figghji nosti jam’arretu
i_d_iddra pritinnìmu puru l’atu.

‘Na cosa po’ l’è capisciùta
c’u stintu suju i mamma
quannu ti serv’ajutu
mancu cci’à dittu nenti
c’annavòt’ava fujutu.

Po’ ti nn’adduni
quannu si nn’à gghjùtu
ca ccì vulivi dar’u munnu
ma ‘u nn’à fatt’a tempu
ppì chist’u chjantu è ru cchjù fùnnu.

A nnuji n’à datu tuttu
nuji quantu cci’amu misu?
Vidìm’u risurtàtu !
M’a mamma ‘u nn’à maji circàtu nenti
ca d’u nostu ccì’abbastàva ‘nu surrisu.