Tumasèddru

U nomu d’u patru
e d’u nonnò cci’ànnu misu
a capa rann’e tunna
è d’a famigghja
a ‘nu marinàru
pocu cci’arrisimìgghja
su vidi štrambàri
ti vena ru surrisu.

Eppur’ammenz’u mari
quannu mina bbentu
‘na varchiceddr’a vela
ccu’ subba ‘na muscarèddra
e_d_iddru o ‘unn’è_d_iddru ?
Penzica è Tumasèddru
occhju a ru boma
ca mina ponentu.

Ccu’ ru mari ‘nt’u sangu
comu cazza
cavarca l’unni
‘nu cavaleru tirann’a brìgghja
vent’i grecàlu e ddì sciròccu
cchì miravìgghja
ccu’ ‘na vava i ventu
penija ppì ra panza.

Ma ogni bbota
c’à ddì gariggiàri
ccu’ ‘nn’amicu
si mint’a cugghjunijàri
anu partìri
cuntànnu fattarèddri
arrìvanu ‘nzemi
comu duji fraticèddri.

Ogni tantu
ca ‘mpigna ppì vincìri
ppì lassàri l’ati arretu
a ddì tacchijàri
puru c’‘u ‘nu canuscia
chiru mari
tantu ca fa’
riescia all’addomàri.

Far’u velista
cumporta sacrifìzzi
oji si a ‘nu postu
duman’a ‘nn’atu pizzu
ma però chista
è ra beddrìzza
canuscì cumpàgni novi
ti pass’a debulìzza.