I vrasciòl’i Cutròni

Si cc’è ‘na cosa ca ‘m’arricòrdu bbonu
è ru sapuri d’i vrasciòl’i Cutròni
ma ‘u st’aju parrànnu i chir’i mo’
ma i chiri d’a mamma e d’a nonnò.

Sàcciu pirchì u sapuru ‘u nn’è ru stessu
penzica è l’ogghju, u ‘mpastu o ra frissùra?
‘U ttegnu a rizzetta, ‘u ssi trov’a Cutròni
‘nu fattu è certu! I duminica su ‘nn’istituziòni.

Sincòm’a ra nonnò ‘u ci pozzu circàri nenti
ca si nn’à gghjùt’a ‘nnù saccu i tempu
c’è chiest’ara mamma: cchì d’è ca ccì mìnti?
Facimul’annavòta ‘nzèmi prima ca ti nnì penti.

M’è già pintutu è ‘nu secrètu
finu a quannu campu u mantègnu,
accussì a šcasùn’i mi truvàri
ti friju duji vrasciòli ti fàzzu scialàri.

Ca’ pò tu dicu adduv’a làssu ‘a rizzètta
t’a fàzzu truvàri ‘nt’a casciòtta
accussì a tradiziòni add’i stari
ppì l’abbenìri t’i pò cancarijàri.

M’arraccumànnu ‘n’ata cosicèddra
a lass’a ttija ppì ri niputèddri
ca si_d_ancunu i loru ‘na štranèra ‘nzùra
ccu’ sta rizzètta si pònnu ricrijari ancora

a ra nonnò s’a teninu ‘nt’u coru.